The bard is a poet.

“Paham mae dicter, O Myfanwy,
Yn llenwi’th lygaid duon di?
A’th ruddiau tirion, O Myfanwy,
Heb wrido wrth fy ngweled i?
Pa le mae’r wên oedd ar dy wefus
Fu’n cynnau ‘nghariad ffyddlon ffôl?
Pa le mae sain dy eiriau melys,
Fu’n denu’n nghalon ar dy ôl?

Pa beth a wneuthum, O Myfanwy
I haeddu gwg dy ddwyrudd hardd?
Ai chwarae oeddit, O Myfanwy
 thanau euraidd serch dy fardd?
Wyt eiddo im drwy gywir amod
Ai gormod cadw’th air i mi?
Ni cheisiaf fyth mo’th law, Myfanwy,
Heb gael dy galon gyda hi.

Myfanwy boed yr holl o’th fywyd
Dan heulwen ddisglair canol dydd.
A boed i rosyn gwridog iechyd
I ddawnsio ganmlwydd ar dy rudd.
Anghofia’r oll o’th addewidion
A wnest i rywun, ‘ngeneth ddel,
A dyro’th law, Myfanwy dirion
I ddim ond dweud y gair “Ffarwél”.”

Quote, ” Myfanwy” or rather ’ Beloved’. 

Ach mein Gott: this is the most poignant, and beautiful ,of the Bardic poetry that this Dandy has read. 

1. annyong-annyong reblogged this from crixusismychampion
2. crixusismychampion reblogged this from thebardisapoet
3. lovelurpak likes this
4. nissa-preternatural reblogged this from thebardisapoet
5. nissa-preternatural likes this
6. thebardisapoet posted this